ΕΝΑ ΑΦΕΛΕΣ ΔΙΗΓΗΜΑ του Νίκου Σκορίνη*

Για την παγκόσμια μέρα των προσφύγων

Αν  κάποιος, μπορούσε από ψηλά να αγναντέψει τη Γη θα παρατηρούσε τουλάχιστον μερικές δεκάδες χιλιάδες ανθρωποροές πεζών και ρημαγμένων να σέρνονται σχεδόν καθημερινά . Σε διάφορες χώρες. Κυρίως καστανόχρωμοι, μαύροι, μελαψοί , πολύ λίγοι λευκοί. Παιδιά πολλά ,νέοι, μεγαλύτεροι ,ώριμοι , γέροι λίγοι, πολύ λίγοι ετούτοι. Οι γέρικες ρίζες δεν αλλάζουν χώμα. Πεθαίνουν μαζί με τα πουλιά της νιότης τους. Μα που  πηγαίνει όλος αυτός ο κόσμος;

Στα βόρεια τους είπαν ,  και αυτοί πίστεψαν,  πως εκεί  ο κόσμος είναι άλλος… Έτσι τους έλεγαν, έτσι νόμιζαν. Φιλόξενοι! Πλούσιοι!  Πλούσιοι και φιλόξενοι δεν φαίνεται, όμως, να ταιριάζει . Παρ’ όλα αυτά  η ελπίδα έστω και τσακισμένη, φαντάζει πιο καλή από την ηχώ του θανάτου που αδιάκοπα σφυρίζει εκεί στους αγαπημένους  τόπους που τους γέννησαν. Τι ,ποιος , από πού, και γιατί τους σκοτώνουν; Αδιάκριτα, παιδιά γυναίκες κι άντρες. Υγιείς και αρρώστους, χωρίς φειδώ και κορεσμό. Ο ήλιος  γελαστός, αλίμονο,   δεν βγαίνει πάντα  για όλους. Άλλους τόπους ξένους  βαδίζουν για να φτάσουν και σε παραλίες μακρινές .  Που και πως να φτάσουν όμως ;  Τους ποινικούς δραπέτες  λιγότερο τους καταδιώκουν πια… Τούτους τους άοπλους  φοβούνται περισσότερο. Τους στήνουν υπαίθρια αγκαθωτά συρματοπλέγματα.

Να και  σε μία έρημο καταμεσής, ένα ακόμα μεγάλο απόσπασμα απεγνωσμένων, κυκλωμένο με διπλά τα σύρματα. Τα παιδικά αθώα μάτια πίσω τους θωρούν στο βάθος του πουθενά. Δεν έχουν χρώματα όσα βλέπουν. Σκοτάδι βαθύ χωρίς άστρα και φεγγάρι , νύχτα βαθιά , μουγκή και θλιβερή.  Οι πολιτισμένοι δεν φαίνονται σιμά τους. Έχουν άλλες ασχολίες αυτοί. Άλλες έγνοιες . Έγνοιες να μοιράσουν τον κόσμο •  ποιος από αυτούς θα φάει περισσότερες σάρκες , χώρες και πλούτη. Δεν τους ξεχνούν , όμως, ποτέ! Θα τους στείλουν μεγάλες βοήθειες και σε ποσότητες. Βόμβες σκουριασμένες ,τανκς να ξεμουδιάσουν, χημικά ληγμένα για πρωινό , ναρκωτικά για να ξεχνούν .

Εικοστός πρώτος αιώνας της ανθρωπότητας, από τότε που ο Χριστός κήρυξε την παγκόσμια αγάπη, και δύο χιλιάδες τριακόσια είκοσι τέσσερα  χρόνια από  τον αποδιδόμενο  όρκο στην Ώπηδα: « …  Δεν μ’ ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους καταμερίζω με ένα κριτήριον.  Την Αρετήν.… Θεωρώ όλους ίσους , λευκούς και μελαμψούς……Τον  Όρκον  τούτο …κρατήστε  τον  σαν σύμβολον αγάπης..» Αυτά το 324 πχ.  Τότε πολύ παλιά , στην εποχή των αλόγων! Τότε! Τότε που και ο ιμπεριαλισμός  ακόμα, είχε ψυχή και ήθος. Τότε που ο νικητής είχε τη δύναμη να αποδίδει τιμή στον ηττημένο. Τώρα, το χρώμα στο δέρμα που δεν είναι λευκό μοιάζει με κατάρα του θεού .

Είμαστε βλέπετε στην εποχή των πολιτισμένων! Σε διάφορες χώρες του κόσμου ανοίγουν, κρυφίως,  τάφους ομαδικούς . Πολιτισμικά μνημεία παγκόσμιας ομορφιάς γίνονται στάχτη και μπούρμπουλη . Ιράκ, Συρία, Υεμένη, Αφγανιστάν, Αφρική, Λατινική Αμερική χάνουν ανθρώπους και πολιτισμό , αλλάζουν ιστορία . Είμαστε βλέπετε στην εποχή της αλληλεγγύης !!! Γέννησαν  και   έναν ISIS για να φέρουν την τρομοκρατία  στους δρόμους και στους μαζικούς χώρους συνάθροισης των ανθρώπων. Ο ατομικός και συλλογικός φόβος  είναι το απαραίτητο εργαλείο για να καταλύσουν τις δημοκρατικές ελευθερίες , τ’ ατομικά δικαιώματα • να ταμπουρώσουν τους ανθρώπους στον ατομισμό και τα σπίτια τους. Σπίτι, δουλειά και ύπνο,  φυσικό και επίκτητο .

Κοιμηθείτε λαοί , έχετε τους αφέντες προστάτες σας.  Υπάρχει πάντα κι ένας συγκεκριμένος κύριος  που μπορεί για την σωτηρία των- κολασμένων- μεταναστών και προσφύγων να επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια! Απ’ όλα μπορεί να παραχθεί πλούτος …Πλούτος να ’ναι κι ας στάζει αίμα από παντού.  Για να μην τον αδικούμε δεν είναι μόνος . Υπάρχουν και μερικοί άλλοι χριστιανοί και άλλων θρησκευτικών δογμάτων να του συμπαρασταθούν. Το άγρυπνο μάτι του Θεού παρακολουθεί  το θείο έργο του. Οι λαοί οφείλουν να τους χρωστούν ευγνωμοσύνη! Καθάρισαν τους δικούς τους αιματοβαμμένους αλήτες όταν τους ήταν άχρηστοι:  Καντάφι, Σαντάμ κι άλλους ομογάλακτους…. Έδιωξαν τους κομουνιστές από το Αφγανιστάν κι από αλλού , τύφλωσαν τους σοσιαλδημοκράτες και τους έφτιαξαν κοινό σπίτι με τους νεοφιλελεύθερους ώστε  να βλέπουν οι μεν τους δε και να φαίνονται ίδιοι. Έμειναν μόνοι μέσα στην ασχήμια τους να κλέβουν και να σκοτώνουν ψυχές και όνειρα.

Οι -πολιτισμένοι- πάντα βρίσκουν μία δικαιολογία για να σφάξουν. Ενίοτε πλέον, διότι δεν αισθάνονται την ανάγκη πια, ούτε για το φύλο συκής.  Αδίστακτοι ,  μοχθηροί και άπληστοι, παίρνουν πίσω αναδρομικά όσα κάποια χρονική ιστορική στιγμή αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν. Οι Κομουνιστές , οι Κόκκινοι, άντεξαν μόνο εβδομήντα χρόνια . Ξέχασαν στο δρόμο τις αξίες τους ,τους ξέχασε κι ο κόσμος . Ο μεγάλος πολιτικός αντίπαλος  έμεινε κλινικά νεκρός, η παγκόσμια ελπίδα για έναν ουμανιστικό κόσμο αφέθηκε ορφανή.  Ο δρόμος για την ισοπέδωση ήταν πια  ελεύθερος! Τα διόδια για τους λιγοστούς άρπαγες  εξαφανίστηκαν. Άνθρωποι και περιβάλλον θα πληρώσουν τα χαμένα χρόνια που έχασαν . Οι ίδιοι, ζουν στους δικούς τους ιδιωτικούς παραδείσους  που έφτιαξαν  ληστεύοντας την ανθρωπότητα…

.Έκτοτε βάλθηκαν οι αφεντάδες, εκπαιδευμένοι από τα παλιά ιστορικά τους παθήματα , με ένα απέραντο ολοκληρωτικό σύστημα δυνάμεων ΜΜΕ κι εκπαιδευτικό σύστημα,  να στήνουν ένα νέο πρότυπο  ζωής.  Τέτοιο που να φαίνεται η μετάλλαξη αυτή ως κάτι το απόλυτο φυσιολογικό. Μία κανονικότητα.. Σαν  αυτή να είναι η φυσική τάξη του νέου ανθρώπου και κόσμου. Αν ανάβει και καμία νέα μικρή εστία διαμαρτυρίας δεν  πειράζει, τα κατασταλτικά μέσα είναι έτοιμα με νέα πιο σύγχρονα  υλικά. Λαοί καθίστε ήσυχα. Ζωντανοί νεκροί ! Αυτοί είναι η μοίρα σας και δεν δικαιούστε να την αλλάξετε .

Να λοιπόν μέσα σ’ αυτά και  η 11η του Σεπτέμβρη και έτος 2001, σκηνοθεσία πέρα από κάθε σχεδόν φαντασία. Τι γρήγορα που περνούν τα χρόνια !!! Οι δίδυμοι πύργοι καταρρέουν  και μαζί τους τα ελάχιστα προσχήματα για όσα ακολούθησαν  για την νέα τάξη πραγμάτων . Γράφτηκαν πολλά για εκείνη την ημέρα. Για το τι πραγματικά συνέβη. Πολιτικές εκτιμήσεις , επιστημονικές αναλύσεις, ιστορίες συνωμοσίας και του θεού τα κέρατα! Αν και όπως είναι διαπιστωμένο στον σύγχρονο κόσμο που ζούμε, συνωμοσίες δεν γίνονται…  κάποιοι επιμένουν… πως τούτη η ιστορία  ήταν μία τέτοια τεραστίων διαστάσεων.

Να  λοιπόν πως  καταγράφτηκε: Νεκροί 2.819,  Αριθμός κρατών που έχασαν πολίτες 115 . Αριθμός παιδιών που έχασαν γονέα 3.050 .Ποσοστό Αμερικανών που έχασαν γνωστό ή συγγενή 20% . Οικονομικές απώλειες της Νέας Υόρκης  μετά την 11η Σεπτεμβρίου 105 δις δολάρια. Αριθμός Αμερικανών που άλλαξαν το μέσο μεταφοράς  από αεροπλάνο σε αυτοκίνητο 1,4 εκατομμύρια . Αριθμός πολιτών που υποφέρουν από μετα-τραυματικό στρες 422.000 . Πίσω από τους αριθμούς …

Ο Οσάμα  Μπιν Λάντεν  μέσω της Al Kainta , έτσι λένε… Και οι λαοί με κομμένη την ανάσα και σταυρωμένα τα χέρια παρακολουθούν με αγωνία πότε θα έρθει το τέλος του κόσμου…Μέσα σε όλα αυτά,  κάπου κάποτε, υπήρχε και λίγο Ευρώπη . Τώρα οι νεοφιλελεύθεροι την έσβησαν από τα παγκόσμια δρώμενα . Παρακολουθεί όμως!!! Έτσι λοιπόν, κι ενώ έχει προ πολλού γεράσει και  βγάλει  άσπρα μαλλιά, μεγάλο μέρος των ηγετών της  δεν θέλουν να μπλέξουν  με ξένες και νέες ράτσες . Οι μισοί όμως, νέοι του πλανήτη κάτω των δέκα εννέα ετών,  ζουν στην Αφρική. Φοβούνται φαίνεται μη και δεν προκάμουν να πάρουν στον Παράδεισο μαζί με τα πλούτη και τα κρίματα τους. Πήραν δωρεάν όσους ανθρώπους χρειάζονταν πριν μερικά χρόνια σαν κοράκια, και μετά παντού κόκκινα STOP.

Και η Ευρώπη κακέκτυπο και  κακός θεατής, τώρα παρακολουθεί  αμήχανη  τα διάφορα γεράκια και  τρελούς  του κόσμου… Τον Ερτογάν να τους παίζει, όλους σχεδόν, σε μία παρτίδα ζάρια…Κάποιος ηγέτης τα τελευταία χρόνια προσπάθησε, αλλά ήταν μάλλον μόνος… Έτσι είναι κυρίες και κύριοι και πολύ χειρότερα … Ο άνθρωπος βαδίζει λένε προς την τελειοποίηση του!!! Έτος 20-21  του εικοστού πρώτου αιώνα … Γι’ όλα αυτά και πολλά άλλα και χωρίς  ΟΡΑΜΑ  η ανθρωπότητα  αν δεν γυρίζει πίσω , μένει στάσιμη. Μία νέα αριστερά της εποχής του 21ου αιώνα , «είναι ώριμο τέκνο της ανάγκης»!  Και όπως γράφει ένας ποιητής μας : «Ντροπή δεν είναι να μη γνωρίζεις , ντροπή είναι να μη γνωρίζεις πως δεν γνωρίζεις…»

Το 2020, 150  εκατομμύρια άνθρωποι , όσο δηλαδή ο πληθυσμός της Γερμανίας και της Γαλλίας μαζί , κατέβηκαν στα έσχατα όρια της ακραίας φτώχειας;  1,9 δολάρια την ημέρα!!!

 

*Ο Νίκος Σκορίνης  είναι Συγγραφέας.