Η Συγκλονιστική διήγηση του Μίκη Θεοδωράκη* για την ταφή του Σωτήρη Πέτρουλα

… όπου, κάτι απόλυτα πολιτικό δεν είναι άλλο παρά η σύνδεση τής τέχνης, τής ποίησης, τής επανάστασης, τού θανάτου, τού θρήνου, τού τραγουδιού, όλα μαζί συνδυασμένα
Μίκης Θεοδωράκης
« Το πεσμένο σώμα τού Σωτήρη εξαφανίζεται.
Οι Λαμπράκηδες μάταια αναζητούν τη σορό του. Ειδοποιούν τον Μ ί κ η, ο οποίος ήταν τότε βουλευτής τής ΕΔΑ. Ο Μ ί κ η ς μαθαίνει ότι η σορός τού νεκρού βρίσκεται στον Ευαγγελισμό.
Τρέχει εκεί, η πληροφορία είναι λάθος. Μαζί με στελέχη των Λαμπράκηδων, σπεύδει στα γραφεία τής Ένωσης Κέντρου, συνομιλεί με τον Κακλαμάνη και τον Παναγούλη:
– Θέλουμε να μεσολαβήσετε να πάμε όλοι μαζί να πάρουμε το πτώμα τού Πέτρουλα να τον θάψουμε.
Μέχρι τις τρεις το πρωΐ αναζητούν τον νεκρό Σωτήρη. Τίποτα…
Τα ξημερώματα ο Παπαδημητρίου, ο βουλευτής τής ΕΔΑ στη Β’ Πειραιώς, τηλεφωνεί στον Μ ί κ η .
* Ακολουθεί η διήγηση τού ίδιου τού Θ ε ο δ ω ρ ά κ η , γραμματέα τής Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη τις ημέρες τού ’65:
« – Μίκη », μού λέει, «ξεκίνα κι έλα στο Τρίτο Νεκροταφείο, εδώ έχω απέναντί μου έναν Εισαγγελέα, έχω απέναντί μου τον αστυνομικό διευθυντή και είναι έτοιμοι να θάψουν τον Πέτρουλα. Και δεν τον θάβουν ακόμη, διότι ο παπάς τούς είπε ότι η ορθόδοξη εκκλησία απαγορεύει να θάβουν κάποιον τη νύχτα, πρέπει να βγει ο ήλιος. Αλλά μόλις σκάσει ο ήλιος, σε λίγο, θα τον θάψουν. Λοιπόν, τρέξε, εδώ πέρα, να δούμε τί θα κάνουμε » .
Η αστυνομία αρνείται να παραδώσει το σώμα του Σωτήρη στην μητέρα του. Πηγαίνω στο Τρίτο Νεκροταφείο. Είναι γεμάτο αστυφύλακες. Συναντώ τον Παπαδημητρίου.
Βλέπω τον εισαγγελέα, βλέπω το διοικητή τής Αστυνομίας. Ακούω κάτι κλάματα, κάτι λυγμούς.
«Τί είναι αυτά;», ρωτάω.
Ήταν η μάνα του, στο κυλικείο. Είχε έρθει η μητέρα τού Πέτρουλα. Ήρθε η μάνα μαζί με άλλες γυναίκες και άρχισαν το θρήνο. Μανιάτισσες αυτές, ακούγονταν από μακριά οι φωνές. Κοιτάζω καλά – καλά τον εισαγγελέα, κοιτάζω το διοικητή.
«Τί πρόκειται να κάνετε; Δεν θα αφήσετε να δει η μάνα το παιδί της; Κύριε εισαγγελεύ», έτσι ακριβώς του λέω,
«δεν έχετε διαβάσει Αντιγόνη; Δεν ξέρετε ότι όταν θάβουν τούς νεκρούς, τούς πλένουν πριν, τούς κλαίνε, τούς μοιρολογάνε;
Αυτή η «Αντιγόνη» που είναι πλάϊ, η μάνα του, δεν πρέπει να τον μοιρολογήσει; Δεν πρέπει να τον κλάψει; Πώς θα τολμήσετε να το κάνετε αυτό; » .
– «Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά, εκτελούμε διαταγές».
– «Διαταγές; Και θα παραβείτε τους ανθρώπινους αλλά και θείους νόμους;».
Τούς έλεγα διάφορα τέτοια, αλλά αυτός περίμενε να δει την ώρα που θα βγει ο ήλιος για να τον θάψουν.
Τότε λοιπόν παίρνω στο τηλέφωνο το γραμματέα της Δημοκρατικής Νεολαίας τού Πειραιά στο σπίτι του.
«Κοιμάσαι;», τού λέω. «Τρέχα! Είμαι στο Νεκροταφείο. Θέλω το αργότερο σε μισή ώρα, να μού φέρεις 500 Λαμπράκηδες εδώ πέρα, καιγόμαστε!».
«Τί συμβαίνει», με ρωτάει.
«Θάβουν τον Πέτρουλα», τού λέω.
Κλείνω το τηλέφωνο, το παίρνει ο διοικητής της αστυνομίας. «Στείλτε μου πενήντα χωροφύλακες», είπε.
Τότε τηλεφωνώ στην Αθήνα.
«Θέλω σε μισή ώρα 500 Λαμπράκηδες εδώ. Θα γίνει μάχη, θα σκοτωθούμε. Εγώ», λέω, «θα μπω μπροστά, δεν θα τον θάψουν». Είχα πάρει την ευθύνη.
«Τί θα κάνετε; Θα με σκοτώσετε εμένα; Θα γαντζωθώ επάνω του και θα πέσω στον τάφο μαζί του. Και γρήγορα», λέω, «πριν έρθουν οι Λαμπράκηδες, γιατί θα έρθουν με άγριες διαθέσεις».
Καθώς μιλούσαμε, λοιπόν, μπαίνουν μέσα οι Λαμπράκηδες.
«Τί κάθεστε;», λέω. «Μαζέψτε πέτρες, θα γίνει πετροπόλεμος εδώ».
Μπροστά στους αστυφύλακες. Τρέχουν οι Λαμπράκηδες, λοιπόν, και άρχισαν να γίνονται σωροί από πέτρες…
Από δω οι χωροφύλακες, από εκεί βουνά οι πέτρες που μάζεψαν οι Λαμπράκηδες. Είχε γίνει πραγματικά ένα βουνό από πέτρες. Μπορώ να πω δυο μέτρα πέτρες, κάτι τεράστιες κοτρόνες! Και γύρω – γύρω Λαμπράκηδες. Τού έλεγα:
«Θα μας φτάσετε στην εποχή του λίθου, κύριε εισαγγελέα».
Εκείνη τη στιγμή, λοιπόν, αυτοί τηλεφωνούσαν. Ήταν, νομίζω, ο ναύαρχος Τούμπας, τότε υπουργός, αυτός ήταν υπεύθυνος. Και ανοιχτά πια άρχισαν να τού λένε:
«Κύριε υπουργέ, εδώ έρχονται εκατοντάδες Λαμπράκηδες, έχουν πέτρες, θα γίνει αιματοχυσία…, εδώ είναι ανένδοτος ο κύριος Θεοδωράκης, θα μπει στο φέρετρο…».
Βγήκε ο ήλιος στο μεταξύ, αυτοί δίσταζαν. Όσο ήταν οι πέτρες, οι Λαμπράκηδες κι εγώ φώναζα μέσα, κερδίζαμε πόντους. Έλεγαν διάφορα και μια στιγμή πήγε και τηλεφώνησε κρυφά από εμένα και ήρθε κάποιος απέξω και μου είπε:
«Κύριε Θεοδωράκη, ακολουθείστε με».
«Πού με πάτε;», ρωτάω.
«Ελάτε να δείτε τον Πέτρουλα».
Ούτε η μάνα του δεν τον είχε δει! Με πάει λοιπόν στο παρεκκλήσι. Ανοίγει την πόρτα, εκεί ήταν ένα τραπέζι και τον είχαν στο τραπέζι επάνω. Καθώς έμπαινε ο ήλιος μέσα, τον φώτιζε. Ήταν ο Πέτρουλας, γυμνός… Είχε επάνω του ένα σεντόνι ματωμένο. Είχε τα μάτια του ανοιχτά. Τα γαλάζια μάτια του ήταν ανοιχτά – έτσι ήταν σαν ζωντανός.
Πάω πάνω του, τόσο ζωντανός, πολύ ζωντανός, ωραίο παιδί, πραγματικά παλικάρι. Τα μάτια του ανοιχτά.
Λέω: «Τί γίνεται, δεν θα αφήσετε τη μάνα του να μπει μέσα να τον δει»;
«Δεν ξέρω εγώ, ρωτήστε τον προϊστάμενό μου», μού είπε ένας χωροφύλακας.
Πάω εκεί: «Τί θα γίνει; Θα τη φωνάξω εγώ να πάει»
Εν τω μεταξύ είχαν αγριέψει πλέον οι Λαμπράκηδες, είχαν πάρει τις πέτρες στα χέρια τους, απειλούσαν τους χωροφύλακες, ήταν απέναντι. Πέρασε η ώρα, είχε πάει εννιά, δέκα η ώρα, δεν τον έβγαλαν για ταφή, δεν άφηναν τη μάνα του να πάει να τον δει. Τελικά έρχεται η διαταγή ότι ο Πέτρουλας δεν θα ταφεί, θα πάει στο νεκροτομείο και από εκεί θα δοθεί στους δικούς του και η ταφή θα γίνει την επόμενη. Αμέσως, με τα σινιάλα που είχαμε εμείς, μαζεύτηκε ο κόσμος στους δρόμους σε μισή ώρα. Όλοι οι δρόμοι που θα πήγαιναν στο νεκροτομείο ήταν γεμάτοι. Εγώ πίσω από τη νεκροφόρα, η μύτη μου ακριβώς πλάι στη νεκροφόρα.
Καθώς τον έβγαζαν στο νεκροτομείο, ήρθαν κάποιοι αστυφύλακες να με πιάσουν και ήταν ένας εισαγγελέας ο οποίος ήταν ευμενώς διατεθειμένος απέναντί μου.
Του λέω: «Αυτός είναι Μανιάτης, εγώ είμαι Κρητικός. Κύριε Εισαγγελέα θα το πάμε για βεντέτα»
Τον πήγαμε λοιπόν τον Πέτρουλα στο σπίτι, όπου άρχισε το μοιρολόΐ η μάνα του. Φαίνεται, επειδή αρχικά σχεδίαζαν να τον θάψουν γρήγορα, δεν τού έβαλαν φορμόλη και το πτώμα άρχισε να μυρίζει μέσα στο σπίτι του. Η μητέρα του να ουρλιάζει, φοβερά πράματα! Συνεδριάσαμε στους Λαμπράκηδες για να αποφασίσουμε να τού κάνουμε ταρίχευση.
«Φορμόλη, να αγοράσουμε φορμόλη». Βρήκαμε γιατρούς στα σπίτια τους, πήγαν στο σπίτι του και έβαλαν αυτές τις ουσίες. Μετά από όλο αυτό το μακάβριο σκηνικό της φορμόλης, συζητούσαμε πώς θα γίνει η κηδεία, όλ’ αυτά.
Εκεί λοιπόν, μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, έγραψα το τραγούδι «Σε πήρε ο Λαμπράκης»
Λέω:
«Πρέπει αύριο τα παιδιά να τραγουδήσουν αυτό το τραγούδι».
Και αμέσως πήγαμε κάτω, τούς το έμαθα, και άρχισε η νεολαία τής Αθήνας να κάνει πρόβες για να τραγουδήσει το τραγούδι την άλλη μέρα.
Αυτό ήταν κάτι απόλυτα πολιτικό. Δηλαδή η σύνδεση της τέχνης, τής ποίησης, τής επανάστασης, τού θανάτου, όλα μαζί συνδυασμένα.
Έκανα τις πρόβες με την οργάνωση τής Αθήνας, δακτυλογραφήσαμε τα λόγια, τα πήραν οι Λαμπράκηδες, οι οποίοι πήγαιναν στις συνοικίες, και την άλλη μέρα όλοι τραγουδούσαν τον «Σωτήρη Πέτρουλα».
Την επόμενη οι Λαμπράκηδες αποχαιρέτησαν για πάντα τον Σωτήρη, τραγουδώντας, αυτό εδώ :

(ΠΗΓΗ : FACEBOOK  https://www.facebook.com/KontaDina )

Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας αποθηκεύουμε ή/και έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες σε μια συσκευή, όπως cookies και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως μοναδικά αναγνωριστικά και τυπικές πληροφορίες που αποστέλλονται από μια συσκευή για εξατομικευμένες διαφημίσεις και περιεχόμενο, μέτρηση διαφημίσεων και περιεχομένου, καθώς και απόψεις του κοινού για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων.

 

Με την άδειά σας, εμείς και οι συνεργάτες μας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουμε ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας και ταυτοποίησης μέσω σάρωσης συσκευών. Μπορείτε να κάνετε κλικ για να συναινέσετε στην επεξεργασία από εμάς και τους συνεργάτες μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Εναλλακτικά, μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε πιο λεπτομερείς πληροφορίες και να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας πριν συναινέσετε ή να αρνηθείτε να συναινέσετε. Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε αυτήν την επεξεργασία. Οι προτιμήσεις σας θα ισχύουν μόνο για αυτόν τον ιστότοπο. Μπορείτε πάντα να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας επιστρέφοντας σε αυτόν τον ιστότοπο ή επισκεπτόμενοι την πολιτική απορρήτου μας.

Send this to a friend