To «The Dark Side of the Moon» είναι ένα άλμπουμ – ορόσημο της ροκ μουσικής και η κορυφαία δημιουργική και εμπορική στιγμή στην καριέρα των Pink Floyd. Κυκλοφόρησε την 1η Μαρτίου 1973 και αμέσως γνώρισε μεγάλη επιτυχία, που ξεπέρασε τα στενά όρια της εποχής του. Παρέμεινε για χρόνια ολόκληρα στους πίνακες επιτυχιών Βρετανίας και ΗΠΑ (741 εβδομάδες) και οι πωλήσεις του παραμένουν αξιοσημείωτες μέχρι τις μέρες μαςς.Ήταν το όγδοο άλμπουμ στη δισκογραφία του συγκροτήματος που σχηματίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του ‘60 κι εντάχθηκε δυναμικά στο βρετανικό ψυχεδελικό κίνημα εκείνης της εποχής. Ήταν γνωστό για τις ιδιαίτερες συναυλίες τους, στις οποίες έδιναν έμφαση στους μουσικούς αυτοσχεδιασμούς και ιδιαίτερο βάρος στα οπτικά εφέ και τους ειδικούς φωτισμούς. H αποπομπή του απρόβλεπτου και ιδιόρρυθμου Σιντ Μπάρετ και η έλευση του κιθαρίστα Ντέιβιντ Γκίλμορ αποτέλεσε τομή στην πορεία του γκρουπ.

Οι Pink Floyd δοκίμασαν το νέο τους υλικό πρώτα στις συναυλίες τους προτού μπουν στο στούντιο. Αυτό συνέβη την 1η Ιουνίου 1972 και οι ηχογραφήσεις κράτησαν οκτώ μήνες έως τον Ιανουάριο του 1973. Στα περίφημα στούντιο της Άμπεϊ Ρόουντ του Λονδίνου χρησιμοποιήθηκε η τελευταία λέξη της τεχνολογίας από τον μηχανικό ήχου και μουσικό Άλαν Πάρσονς.

Σχεδόν όλο το έργο πιστώνεται στον Ρότζερ Γουότερς, που έγραψε τους στίχους και τη μουσική στα περισσότερα κομμάτια, με τη δημιουργική συμβολή και των υπολοίπων τριών μελών του συγκροτήματος (Ντέιβιντ Γκίλμορ, Ρίτσαρντ Ράιτ και Νικ Μέισον). Ο Γουότερς με τη δημιουργικότητά του έλαβε το χρίσμα του σπουδαίου στιχουργού και ο Γκίλμορ με την εκτελεστική του δεινότητα τον χαρακτηρισμό του ήρωα της κιθάρας.
Ο τίτλος του άλμπουμ «The Dark Side of the Moon» αναφέρεται περισσότερο στην τρέλα (αναφορά στον Σιντ Μπάρετ), παρά στην αστρονομία. Τα 10 τραγούδια του, συνολικής διάρκειας 41 λεπτών και 34 δευτερολέπτων, κινούνται στο χώρο του προοδευτικού ροκ και της ηλεκτρονικής μουσικής, στην οποία οι Pink Floyd υπήρξαν πρωτοπόροι στο χώρο του ροκ. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κριτικοί χωρίζουν τη ροκ μουσική στην περίοδο πριν και μετά το «The Dark Side of the Moon», όσον αφορά στη χρήση των συνθετητών και των άλλων ηλεκτρονικών «εργαλείων». Αλλά η αληθινή δύναμη του άλμπουμ προέρχεται από το δημιουργικό συνταίριασμα του νεοψυχεδελικού αρτ – ροκ, της τζαζ – φιούζιον και του μπλουζ – ροκ.

Τα χαρακτηριστικά ηχητικά εφέ είναι τοποθετημένα προσεκτικά σε καίριες θέσεις ανάμεσα στα τραγούδια. Οι ήχοι της ταμειακής μηχανής, που ακολουθεί πιστά τον ρυθμό του «Money», ηχογραφήθηκαν στο σπίτι του Γουότερς, οι φωνές που μουρμουρίζουν ακατάληπτα ηχογραφήθηκαν στους διαδρόμους του στούντιο και τα ρολόγια της εισαγωγής του «Time» σ’ ένα κοντινό παλαιοπωλείο.