Στα κάγκελα δεξιά και ακραίο κέντρο με τη μεγάλη αντιπολεμική συναυλία αλληλεγγύης για την Ουκρανία

Θολούρα και σύγχυση ξανά τους κόλπους του «ακραίου κέντρου» και της «κεντροδεξιάς» με αφορμή τη μεγάλη αντιπολεμική συναυλία της Τρίτης 29/3

«Τι πιο σύνηθες» θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς, σαν άλλος Ευαγγελάτος, παρακολουθώντας για ακόμα μια φορά τη θολούρα και τη σύγχυση που προκαλεί το αντικοινωνικό μίσος, να κατακλύζει ξανά τους κόλπους του «ακραίου κέντρου» και της «κεντροδεξιάς».

Καλύβας, Χωμενίδης, Ψαριανός, αλλά και η εμφάνιση-έκπληξη από τον υιό Μητσοτάκη δείχνουν την έντονη ενόχληση που φαίνεται να έχει προκαλέσει η μεγάλη συναυλία που διοργανώνεται την Τρίτη 29 Μαρτίου στα Προπύλαια με τη συμμετοχή δεκάδων καλλιτεχνών και με πρωτοβουλία της Αλληλεγγύης για Όλους.

«Οξύ κείμενο» σπεύδει να χαρακτηρίσει την παρέμβαση του καθηγητή Στάθη Καλύβα, ιστοσελίδα του μηχανισμού Μητσοτάκη. Ο ίδιος ο καθηγητής εμφανίζεται να πιστεύει πως «ανατρέχει» στο πρόσφατο παρελθόν και να «εξηγεί» γιατί ενοχλεί η «συναυλία για την ειρήνη».

Πάνω στη θολούρα του ο καθηγητής όμως ξεχνά (τουλάχιστον) δύο βασικά σημεία της συζήτησης. α) Εμφανώς τυφλωμένος, βιάζεται να μιλήσει για αδυναμία να ειπωθεί η λέξη «Ουκρανία», την ώρα που το κάλεσμα κάνει σαφή αναφορά, μαρτυρώντας μάλλον πως ο καθηγητής δεν ερεύνησε παρά μόνο… την αφίσα πριν αμολύσει την 600 και πλέον λέξεων ανάρτησή του (δείτε τη αναλυτικά λίγο παρακάτω).

Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στην Οξφόρδη αναρωτιέται, μεταξύ άλλων, «γιατί όταν δεν μπορείς να καταλάβεις τι εστί Πούτιν, τι είναι μια στρατιωτική εισβολή, ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα, τότε γιατί να σε πάρω στα σοβαρά όταν μου λες για την αθωότητα του Αμίρ και του Ακίφ ή για οποιοδήποτε άλλο θέμα που ξεφεύγει από τον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας;».

Αυτό μας οδηγεί στο δεύτερο σημείο το οποίο μοιάζει να έχει παραλείψει από την κουβέντα: β) Ποια ήταν η δική του θέση κατά τη διάρκεια προηγούμενων στρατιωτικων επιχειρήσεων – τυχαίο παράδειγμα, οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ στην πρώην Γιουγκοσλαβία- για το «ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα»;

«Ψοφοδεείς ισορροπιστές»

Στον ίδιο (επίσης φάλτσο) τόνο και ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης που βάλθηκε κατά «ψοφοδεών ισορροπιστών», αλλά και κατά της ιστορίας, μιλώντας για εκείνους που «λουφάζουν τις κρίσιμες ώρες, εκ των υστέρων καπηλεύονται τις δάφνες των νεκρών ηρώων», αναρτώντας μάλιστα την πασίγνωση εικόνα από την αντιπολεμική διαδήλωση του ΕΑΜ στο Σύνταγμα.

Στιγμές δωρεάν δημοσιότητας για τον γόνο Μητσοτάκη

Αντιδράσεις έχει προκαλέσει στα social media και η αμετροεπής ανάρτηση του γιου του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. O γιος του πρωθυπουργού, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αποφάσισε να επιβεβαιώσει πως κληρονόμησε την συναισθηματική νοημοσύνη του πατρός του.

«Στην συναυλία ειρήνης συμμετέχει ο Εισβολέας, ο Θανάσιμος, ο Δημήτρης Μητσοτάκης (ΛΟΛ).
Αυτοί δεν απλοί τραγουδιστές. Μιλάμε για τους Galacticos της ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής. Πάντως, για όσους έχουν σκοπό να φέρουν Ουκρανικές σημαίες στην συναυλία (εδώ γελάμε όλοι)… Φιλική υπενθύμιση. Μπλε από πάνω, κίτρινο από κάτω. Έχετε μια τάση να τα μπερδεύετε», γράφει στην ανάρτησή του, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

• Σχετικό θέμα: Στιγμές δωρεάν δημοσιότητας για τον γόνο Μητσοτάκη: Με ειρωνείες ακραίου κέντρου κατά της Συναυλίας Αλληλεγγύης

 «Μιλάμε για τους Galacticos της ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής»

«Φασισταριά υπεραμόρφωτοι»

Κάπως πιο ειλικρινής με τον εαυτό του και τους άμεσους συνομιλητές του του εμφανίστηκε ο Γρηγόρης Ψαριανός, ο οποίος μίλησε ανοιχτά για «συναυλία ξεπλύματος του Αδόφλου Πούτιν» από «φασισταριά υπεραμόρφωτους».

Ακολουθεί η ανάρτηση του Στάθη Καλύβα:

«Γιατί ενοχλεί τόσο πολύ η συναυλία “για την ειρήνη”; Επειδή είμαστε εναντίον της ειρήνης; Ποιος όμως είναι υπέρ του πολέμου; ‘Η γιατί γίνεται με τρόπο που δεν κατονομάζει θύτες και θύματα, ουσιαστικά εξισώνοντάς τους; Μήπως όμως οι καλλιτέχνες μας είναι ευαίσθητοι άνθρωποι που δεν θέλουν να ανακατευτούν με σύνθετα γεωπολιτικά προβλήματα. Μήπως αυτά είναι για τους “ειδικούς” και όχι για τους καλλιτέχνες;

Ας πάμε 23 χρόνια πίσω, σχεδόν μέρα τη μέρα, στις 30 Μαρτίου 1999. Διανοούμενοι και καλλιτέχνες πραγματοποιούν τότε καθιστική ολονύκτια διαμαρτυρία, διαμαρτυρόμενοι για την επίθεση στη Γιουγκοσλαβία. Συμμετέχουν οι Θάνος Μικρούτσικος, Μάρω Δούκα, Διονύσης Τσακνής, Παντελής Βούλγαρης, Ιωάννα Καρυστιάνη, Γιώργος Νταλάρας, Λάκης Λαζόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας, Κυριάκος Κατζουράκης κ.ά. Μάλιστα, με ανακοίνωσή τους καλούν τους πολίτες της Αθήνας να αφήσουν τη ”θαλπωρή της πολυθρόνας τους και να κατεβούν απόψε στην αμερικανική πρεσβεία, για να διαμαρτυρηθούν κατά των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στη Σερβία”.

Δεν είναι βέβαια αυτή η μόνη τους δράση. Γίνονται τότε πολλές συναυλίες, σχεδόν καθημερινά. Για παράδειγμα, στις 26 Απριλίου πραγματοποιείται μεγάλη συναυλία στο Σύνταγμα με τον Μίκη Θεοδωράκη, που εκφωνεί και τον κεντρικό λόγο: ”…Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι μπαίνουμε σε έναν νέο Μεσαίωνα. Προμηθευτείτε ρουχαλάκια ζεστά, μας περιμένει ένας ιστορικός παγετός. Από την αρχή των βομβαρδισμών δήλωσα ότι όλα αυτά περί εθνοκάθαρσης είναι προσχήματα. Μοναδικός στόχος τους είναι να μεταβάλουν την αιρετική Γιουγκοσλαβία σε καμένη γη”. Για να καταλήξει: ”Βελιγράδι, τραγουδάμε για σένα, είμαστε στο πλευρό σας, το δίκαιο είναι μαζί σας και το δίκαιο θριαμβεύει”. Ούτε όμως γίνονται συναυλίες μόνο στην Ελλάδα!

Τον Απρίλιο κι ενώ μαίνονται οι βομβαρδισμοί στη Γιουγκοσλαβία, ταξιδεύει στο Βελιγράδι και πραγματοποιεί στην κεντρική πλατεία μια συναυλία συμπαράστασης ο Γιώργος Νταλάρας μαζί με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη κι εθελοντές μουσικούς. Εύκολα βρίσκουμε άπειρα τέτοια παραδείγματα για άπειρα θέματα. Οι Ελληνες καλλιτέχνες δεν είναι ευαίσθητες απολίτικες φωνές. Το αντίθετο. Δεν διστάζουν να καταγγείλουν, να στηλιτεύσουν και να καταδικάσουν με καθαρό και άμεσο τρόπο, με στεντόρεια φωνή. Θα μπορούσε να πει κανείς πως η “συναυλία συμπαράστασης” είναι ένα genre που αφθονεί στη χώρα μας. Να ένα πρόσφατο παράδειγμα: πριν λίγες μέρες και ενώ έβρεχε βόμβες στην Ουκρανία, την Τετάρτη 16 Μαρτίου, πραγματοποιείται στη Μυτιλήνη μεγάλη συναυλία συμπαράστασης για τους Αμίρ και Ακίφ, πρόσφυγες από το Αφγανιστάν που έχουν καταδικαστεί σε 50 χρόνια φυλακής o καθένας, με την κατηγορία του διακινητή, ενώ δεν είναι, ισχυρίζονται οι καλλιτέχνες που εδώ δεν διστάζουν να πάρουν καθαρά θέση. Στη συναυλία συμμετέχουν οι Φ. Δεληβοριάς, Μ. Φριντζήλα, Μ. Παπαγεωργίου, Δ. Μητσοτάκης, Δ. Μυστακίδης, Φ. Σιώτας, Σπ. Γραμμένος, SaLia Balia Band, Ν. Φασουλή και ο Κ. Πλατανιάς.

Μιλάνε λοιπόν οι καλλιτέχνες με τρόπο ευθύ και άμεσο, έξω από τα δόντια. Εκτός και αν επιλέξουν να μιλήσουν μέσα από τα δόντια, όπως γίνεται στην προκειμένη περίπτωση. Επιστρέφω λοιπόν στο ερώτημα γιατί ενοχλεί η συγκεκριμένη ενέργεια. Αφενός γιατί μας φλομώνουν στην υποκρισία ή, για να το πω αλλιώς, μας δουλεύουν κανονικά. Και αφετέρου γιατί δείχνει πως στην πραγματικότητα συντάσσονται με τους θύτες. Εμένα πάντως το πρώτο με ενοχλεί περισσότερο από το δεύτερο. Και αυτό γιατί το δεύτερο μας δίνει το μέτρο τους και μας βοηθά να τους κρίνουμε. Γιατί όταν δεν μπορείς να καταλάβεις τι εστί Πούτιν, τι είναι μια στρατιωτική εισβολή, ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα, τότε γιατί να σε πάρω στα σοβαρά όταν μου λες για την αθωότητα του Αμίρ και του Ακίφ ή για οποιοδήποτε άλλο θέμα που ξεφεύγει από τον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας; Προφανώς θα σε αγνοήσω, θυμίζοντάς σου την Ουκρανία που δεν τολμάς καν να κατονομάσεις και αυτό είναι μια κατάκτηση νομίζω».

ΠΗΓΗ : https://left.gr